اشعار پریشانی

زندگــــــی بادهء نابــی ست به گیلاس زمان
جرعه جرعه باده زان رطل گـران می نوشیم
غافل از اینکه چو روزی شود این جام تمـــام
جامــــهء مرگ به یکباره به جان می پوشـیم

هوا ابری شده غـــــــم داره انگار
به سر اندوه و ماتــــــم داره انگار
دلم چون آسمان ابری شد امروز
تو را ای نازنیـن کــــــم داره انگار

بزن خـون گریه کن ای گنــــــــبد تار
که دل٬ منصـــور وش بر حلقــهء دار
دو چشمم رنگ خون آسمان است
و جانــــــم از جـهان دلگـــــیر و بیزار

دیشب به قله قاف ٬ سیمـــــــرغ ناله کرده ست
از فرط غصـــــــه و غـــــــــم فکــر پیاله کرده ست
شـاید صبـــــــــــــا شـراری از آتش دلــــــــــــم را
کز سوز عشق میسوخت بر او حواله کرده ست

٢٧ بهمن ۱۳۸٦
نظرات ()
Designed by: PENDAR HOME