خر برفت

این روزها بحث داغ در گوشه و کنار مملکت بحث انرژی هسته ای و افتخار و غرور ملی است؛ که ظاهراً حق مسلم ماست. هر کانالی که باز میکنید، پس از پخش یک سرود (که واضحاً سعی شده است Lyrics ملی و Beat حماسی داشته باشد) سخن از دستیابی ایران به فناوری چرخه کامل تولید سوخت هسته ای به میان می آید. در مصاحبه هایی هم که با مردم کوچه و خیابان صورت میگیرد، تمام مصاحبه شوندگان بلا استثناء با بیانی مشابه از دستیابی متخصصین ایرانی به این فناوری احساس غرور میکنند؛ بطوریکه گاه به نظر میرسد این سخنان از قبل توسط یک شخص خاص تحریر و دیکته شده است!! ولی نکته جالب توجه آنست که تمام این برنامه ها و گفت و شنود ها و میزگردها و غیره و ذالک بر مبنای تحریک احساسات و عواطف ملت بوده و هرگز شرحی درباره اینکه تکمیل چرخه تولید سوخت هسته ای یعنی چه و UF6 کدام است و فرق بمب هسته ای با انرژی صلح آمیز هسته ای چیست داده نمی شود. گویا قرار است رسانه ها و مطبوعات به جای روشنگری، مردم را در بیخبری محض باقی گذارده و فقط احساسات و عواطف ملی و گاه مذهبی آنان را تحریک نمایند. به جرأت میتوان گفت اگر از همان مصاحبه شونده ای که شدیداً جو گیر شده و بسیار آتشین و متعصبانه از این فناوری حمایت میکند و غرور ملی از هفت سوراخش بیرون زده بپرسند UF6 یعنی چه، نمیداند.
اورانیوم فلزی ست جامد، که معادن آن در اقصی نقاط جهان یافت میشود. سنگ معدن اورانیوم مخلوطی ست از دو ایزوتوپ ۲۳۵ و ۲۳۸. اورانیوم رادیو اکتیو که میتواند در راستای تولید انرژی (چه بعنوان بمب و چه بعنوان مقاصد صلح آمیز) مورد استفاده قرار گیرد، ایزوتوپ ۲۳۸ آن است لذا برای دستیابی به انرژی هسته ای باید این دو ایزوتوپ را از هم جدا نمود. فرایند جداسازی ایزوتوپ ۲۳۸ از ۲۳۵، تکنولوژی یی است که به آن تغلیظ اورانیوم ۲۳۸ یا غنی سازی اورانیوم گفته میشود.
ساده ترین راه جداسازی این دو ایزوتوپ (یا به عبارتی همان غنی سازی) استفاده از دستگاه های سانتریفیوژ است؛ که در آن اورانیوم ۲۳۸ که سنگینتر است در محیط تجمع میابد و ۲۳۵ که سبکتر است در مرکز. از آنجا که اورانیوم عنصری ست جامد، برای سانتریفیوژ شدن ابتدا باید به صورت مایع یا گاز درآید. به این منظور اورانیوم را با ۶ اتم فلوئور ترکیب میکنند و نتیجتاً گازی تحت عنوان هگزا فلوئوراید اورانیوم (UF6) حاصل می آید. در قدم بعد UF6 را سانتریفیوژ نموده و بدین ترتیب دو ایزوتوپ اورانیوم از هم جدا میشوند.
اورانیوم ۲۳۸ بدست آمده ماده ایست رادیواکتیو که نسبتاً ناپایدار است و درصورتیکه در حوضچه های آب سنگین تحت تابش الکترون قرار گیرد، پس از رها سازی ِ مقادیر عظیمی از انرژی تبدیل به پلوتونیوم میشود. این انرژی همان انرژی یی است که جهت مقاصد صلح آمیز مورد استفاده قرار میگیرد.
هرچند از پلوتونیوم  بعنوان زباله هسته ای یاد میشود، ولی در اصل مادهء اولیه بمب هسته ای ست؛ بطوریکه اگر جرم پلوتونیوم به یک کیلوگرم برسد خود بخود تبدیل به اورانیوم شده و در نتیجهء این واکنش انرژی هنگفتی آزاد میگردد. این همان انرژی رها شده از بمب اتمی ست. بعبارت دیگر، بمب اتم اساساً دو تکه نیم کیلویی پلوتونیوم است که پس از شلیک شدن از هواپیما و قبل از اصابت به هدف توسط فنرهایی به هم متصل میشوند و جرم آنها به یک کیلوگرم میرسد.
نکته در اینجاست که غنی سازی اورانیوم و بعبارت دیگر جداسازی مقداری از اورانیوم ۲۳۸ که بتواند یک کیلوگرم پلوتونیوم ایجاد کند، نیازمند سالیان سال سانتریفیوژ است. تمام زوری که اروپا و امریکا بر سر توقف غنی سازی ایران میزنند به آن خاطر است که ایران به این مقدار از اورانیوم ۲۳۸ دست پیدا نکند، و اعلام کامل شدن چرخه تولید سوخت هسته ای در ایران به معنی دسترسی ما به آن است. پس کسی که کوچکترین دانشی درباره الفبای هسته ای داشته باشد میداند که کامل شدن چرخه تولید سوخت هسته ای به معنی دسترسی اجتناب ناپذیر به بمب هسته ای ست و همین است علت خودداری رسانه ها از روشنگری و اصرار آنان بر باقی گذاشتن مردم در جهل و بیخبری.
حال بیایید با چشم باز بیاندیشیم... آیا دم زدن از صلح آمیز بودن فعالیتهای هسته ای، سوء استفاده از نادانی عوام نیست؟ آیا حقیقتاً دستیابی ایران به بمب هسته ای در راستای منافع و مصالح ملی ست؟ آیا این امر به انزوای ایران در صحنه بین المللی نمی انجامد؟ اگر تأسیسات هسته ای ما توسط بیگانگان مورد هجمه قرار گیرد، تکلیف هزینه های گزافی که صرف ساخت آنها شده چه خواهد بود؟ مضاف بر این، آیا بمب هسته ای برای مردم نان و آب میشود؟ آیا بسترهای مناسبتر و سودآورتری برای سرمایه هنگفتی که در راستای دستیابی به بمب هسته ای هزینه شد وجود نداشت؟
بیایید با چشم باز بیاندیشیم... آیا حقیقتاً انرژی هسته ای حق مسلم ماست؟ آیا دنیا جنگل است که هر کس خودش حق مسلم خودش را تعیین کند، یا اینکه حق مسلم ممالک را سازمانهای ذیصلاح جهانی - که در این مورد IAEA است - معین میکنند؟ اگر ایران به جرم تلاش جهت دستیابی به بمب هسته ای دچار تحریم، قحطی، فقر، گرسنگی و متعاقب آن فساد و فحشا شود آیا این فقر و گرسنگی و فساد و فحشا هم حق مسلم ما هست؟
بیایید با چشم باز بیاندیشیم... آیا اگر ندانسته از دستیابی به تکنولوژی تولید بمب هسته ای مسرور و مشعوف شویم، تکراری بر داستان "خر برفت و خر برفت" نخواهیم بود؟

٢٤ فروردین ۱۳۸٥
نظرات ()
Designed by: PENDAR HOME